|
محققان پژوهشگاه علوم و فنون هستهيي موفق به سنتز جاذب نانوحفرهيي سيليكاتي شدند كه ساختار آن به منظور جذب بيشتر فلزات سنگين از پسابهاي صنعتي اصلاح شده است.
دکتر حميد سپهريان و همكارانش در اين پژوهش، ساختار نانوحفره سيليکاتي MCM-41 را با استفاده از گروههاي عاملي تيول و آمين اصلاح كرده و موفق به تهيه جاذب نانوحفره جديدي با ظرفيت جذب بالا براي کاتيونهاي سنگين شدند.
سپهريان درباره مراحل سنتز اين نانوحفره گفت: ابتدا نانوحفره سيليكاتي MCM-41، تهيه و سپس براي اصلاح رفتار جذبي آن، از (3- مركاپتوپروپيل) تريمتوكسي سيلان و (3- آمينوپروپيل) ترياتوكسي سيلان براي عاملدار کردن ساختار نانوحفره، استفاده شده است. براي اين کار، مقدار مشخصي از نانوحفره MCM-41 و واکنشگرهاي آلي ذکر شده، در حلال تولوئن رفلاکس شده و بعد از زمان معيني، فيلتر شده و چند بار با اتانول شستوشو و در نهايت خشک شده است. براي اندازهگيري ميزان جذب، جاذبهاي اصلاح شده را با يونهاي مختلف مجاورت داده، هم زده و بعد از زمان معيني، ميزان يون را در محلول اندازهگيري کردهايم.
وي خاطرنشان كرد: نتايج حاكي از آن است که جذب يون «روي»(Zn) روي جاذب سنتز شده به طور قابل ملاحظهاي نسبت به دو جاذب قبلي که فقط با يک گروه عاملي، عاملدار شده بودند افزايش يافته است؛ بنابراين تمامي صنايعي که با پسابهاي حاوي کاتيونهاي سنگيني مانند کروم، جيوه، روي و زيرکونيوم مواجه هستند، ميتوانند از اين محصول استفاده کنند.
به گزارش ستاد ويژه توسعه فنآوري نانو، جزئيات اين پژوهش که با همکاري دکتر سيد واقف حسين، فرخ رخشندهرو و ليلا کامل انجام شده، در مجله Chinese Journal of Chemistry (جلد 27، صفحات 2174- 1271، سال 2009) منتشر شده است. |
