|
پژوهشگران ايراني موفق به توليد زخمبندهاي آنتيباکتريالي شدهاند که به سرعت زخم را ترميم كرده و زيبايي پوست را در حين ترميم، حفظ ميکند.
اين زخمبند به دليل نوع پليمر مصرفي(کيتوسان) که يک هيدروژل است و وجود تخلخل در شبکه سه بعدي وب، پس از جذب مايعات، مقداري متورم شده و رطوبت را در خود حفظ ميکند، در نتيجه در تمام مراحل ترميم، سطح زخم تا حدي مرطوب ميماند که اين امر موجب ميشود زخمبند روي زخم نچسبد و عبور و مرور هوا و اکسيژن روي آن به آساني صورت گيرد؛ بدين ترتيب زخم در مدت زمان کمتر و به شکل بهتري ترميم خواهد شد.
عادله قليپور کنعاني كه با همکاري دکتر سيد هژير بهرامي و دکتر مهدي نوري در دانشگاه صنعتي اميرکبير موفق به سنتز اين زخمبند شده است، گفت: «ابتدا محلول پليمري (مخلوط کيتوسان با پليوينيل الکل) در نسبتهاي مختلف تهيه شده؛ سپس فرايند الکتروريسي، صورت گرفته، بهطوريكه که سرنگ حاوي پليمر روي يک پمپ سرنگ ( ديجيتالي يا مکانيکي) قرار گرفته و با استفاده از يک منبع ولتاژ بالا با اعمال ولتاژ متوسط 15 - 20 کيلوولت، نانواليافي در سطح جمعکننده جمع شدهاند.
وب نانوليفي به دست آمده براي بررسيهاي مرفولوژيکي، تحت آزمايشهاي مختلفي از جمله FTIR و DSC و SEM قرار گرفته است. همچنين تستهاي زيستي (کشت سلولي و کشت ميکروبي) نيز براي تعيين ميزان زيستسازگاري و ميزان خاصيت آنتيباکتريالي، روي نمونهها انجام شده است.»
دانشجوي دکتري مهندسي شيمي نساجي دانشگاه صنعتي اميرکبير در پايان تاکيد کرد: «در اين کار، از پليمر زيستسازگار و طبيعي کيتوسان با وزن مولکولي بالا براي توليد محصول استفاده كردهايم که با توجه به وزن مولکولي بالا، نسبت به موارد پيشين خود، از استحکام فيزيکي و مکانيکي مناسبتري برخوردار بوده و با توجه به خواص آنتيباکتريالي آن نسبت به باکتريهاي توليدکننده عفونت و همچنين جذب مايعات(مانند خون، چرک و ...) از روي زخم و عبور و مرور اکسيژن روي سطح زخم و وجود تخلخل در ساختار نانوليفي، موجب تسريع در ترميم زخم و همچنين حفظ زيبايي پوست در حين ترميم شده است.»
جزئيات اين پژوهش در مجله e-polymers (جلد133، صفحات1-12، سال2009) منتشر شده است. |
