به گزارش روز سه شنبه ايرنا از روابط عمومي دانشگاه تربيت مدرس ، اثر انگشت يکي از بارزترين ويژگي هاي منحصر به فرد است و نسبت به ويژگي هاي ديگر تحت تاثير حوادث فيزيکي و يا حالات روحي شخص تغيير نمي کند؛ بنابر اين سيستم هايي که جهت تعيين هويت از الگوي اثر انگشت استفاده مي کنند ، نسبت به ساير سيستم ها، از سطح امنيت بالاتري برخوردارند.
سميه اکباتاني مجري طرح با اشاره به بيومتريک ها افزود: بيومتريک ها به طور فزاينده اي براي مقاصد امنيتي و سنديتي استفاده مي شود که اين موضوع در بسياري از بخش هاي جامعه فناوري اطلاعات به طور قابل ملاحظه اي گسترده شده و علاقه زيادي در خصوص حمله به اين سيستم ها وجود دارد.
وي افزود: طراحي سيستم امنيتي بيومتريک در راستاي شناسايي و حفاظت در برابر تهديد ها ، حمله ها و کشف آنها در برابر آسيب پذيري بسيار مهم است .
اکباتاني در تشريح طرح پژوهشي خود گفت: در اين پايان نامه ابتدا سه سيستم اثر انگشت با 20 اثر انگشت واقعي و جعلي مورد بررسي قرار گرفت و در جهت تاثير اين بيومتريک بر امنيت ، کلمه عبور و اثر انگشت مقايسه شد و نشان داده شد که از لحاظ امنيتي سيستم کلمه عبور داراي 99 درصد ريسک و سيستم اثر انگشت داراي 80 درصد ريسک است و نيز سيستم تلفيقي آن دو 53 درصد ريسک دارد که کاهش چشمگيري در برابر تهديدها ندارد.
اکباتاني تصريح کرد: نتايج اين تحقيق نشان داد که امنيت شبکه تنها راهکار امنيتي است که تهديداتي را که توسط سيستم تلفيقي قابل بر طرف شدن نيست (به جز تهديد اجبار) مي تواند پوشش دهد.
وي گفت : همچنين اثبات شد که سيستم تلفيقي اثر انگشت و کلمه عبور به عنوان يک گزينه امنيتي تا زماني مي تواند قابل اتکا و امن باشد که يک مسير قابل اعتماد از دستگاه خواننده اثر انگشت و کلمه عبور به سرور وجود داشته باشد که اين راهکار ريسک تهديدات امنيتي را به 6/6 درصد کاهش مي دهد.
اين پژوهش با راهنمايي دکتر سيد کمال چهارسوقي از اعضاي هيات علمي دانشگاه تربيت مدرس انجام شد.