مهندس مسعود وصالي ناصح، دانشجوي دکتري مهندسي شيمي دانشگاه تهران كه در زمينه‌ي عامل‌دار کردن نانولوله‌هاي کربني فعاليت مي‌کند در مورد هدف اين تحقيقات گفت: نانولوله‌هاي خام را نمي‌توان به ‌طور مستقيم استفاده كرد؛ بنابراين فرايندهايي براي عامل‌دار کردن و بهبود خواص آنها انجام مي‌شود. هدف عمده‌ اين پژوهش، ارايه‌ روشي موثر براي عامل‌دار کردن نانولوله‌هاي كربني و همچنين بهينه کردن پارامترهاي موثر در اين فرايند بوده‌است.

محقق اين پژوهش، در ادامه با بيان اين مطلب که در اين پروژه، نانولوله‌ها با روش پلاسما، عامل‌دار شده‌اند و پارامترهاي اصلي اين روش بهينه شده‌اند افزود: به طور کلي روش‌ پلاسمايي در مقايسه با روش‌هاي شيميايي ديگر مزيت‌هاي زيادي از جمله کوتاه بودن زمان فرايند، آلودگي کمتر و آسيب‌ديدگي کمتر نانولوله‌ها دارد.

وصالي درباره نحوه انجام اين تحقيق گفت: ابتدا نانولوله‌هاي کربني را به روش نشست بخار شيميايي توليد كرديم. سپس براي خالص‌سازي نانولوله‌ها، فرايندهاي اکسيد کردن حرارتي در هوا و همچنين اسيدشويي را انجام داديم. در ادامه، نانولوله‌ها را در حضور گازهاي مختلفي از قبيل هوا تحت فرايند پلاسما قرار داده و به منظور مقايسه‌ گروه‌هاي عاملي ايجاد شده با روش پلاسما، نانولوله‌ها را به وسيله‌ روش‌هاي شيميايي با اسيد نيتريک عامل‌دار كرديم و نتايج حاصل از هر دو روش را با آناليزهاي TPD، SEM، XPS و ... مورد بررسي قرار داديم.

جزئيات اين پژوهش که با راهنمايي دکتر عباسعلي خدادادي، دکتر يدالله مرتضوي و همکاري مهندس فتح‌الله پورفياض مهندس، ام‌البنين عليزاده و دکتر مرتضي مغربي انجام شده، در مجله CARBON (جلد48، صفحات 1379- 1369، سال 2010) منتشر شده ‌است.