|
مهندسان دانشگاه ييل كشف كردهاند که نقايص موجود در نانولولههاي کربني ميتوانند باعث خوشهشدگي پادژنهاي سلول T (يک نوع گلبول سفيد ضدسرطان) در خون و تحريک پاسخ حفاظتي طبيعي بدن شوند.
يافتههاي آنها ميتواند باعث بهبود ايمندرماني انتخابي شود كه جهت بالا بردن توانايي بدن در مقابله با سرطان استفاده ميشود.
ايمندرماني انتخابي، شامل خارج کردن خون بيمار است تا تعداد طبيعي سلولهاي T بتوانند بهطور موثرتري در محيط آزمايشگاه بازتوليد شوند. اگرچه خود بدن ميتواند سلولهاي T ضدتومور را توليد کند ولي آنها اغلب توسط تومور متوقف ميشوند و تعدادشان آنقدر کم ميشود که نميتوانند تأثيرگذار باشند.
دانشمندان ميتوانند، با استفاده از مواد مختلفي که باعث خوشهشدگي پادژنهاي سلول T در غلظتهاي بالا ميشوند، توليد سلولهاي T را در خارج از بدن افزايش دهند. هرچه توانايي اين مواد در خوشه کردن پادژنهاي سلول T بيشتر باشد تکثير اين سلولهاي ايمني نيز بيشتر ميشود. همين که تعداد کافي از سلولهاي T توليد شود، خون دوباره به بدن بيمار برگردانده ميشود.
گروه ييل، قبلا اثر غيرمنتظره نانولولههاي کربني را در توليد سلولهاي T گزارش کرده بود. آنها متوجه شده بودند که اين پادژنها هنگامي که بر روي نانولولهها قرار ميگيرند، در مقايسه با حالتي كه روي ديگر بسترها از قبيل پلي استايرنها قرار ميگيرند، پاسخ سلول T را بسيار موثرتر تحريک ميکنند،
حتي اگر تعداد کل اين پادژنهاي استفاده شده يکسان باقي بماند.

اکنون آنها دليل اين تحريک افزوده را يافتهاند. آنها متوجه شدهاند که اين پادژنها در اطراف نقصهاي ريز موجود در نانولولههاي کربني با غلظت بالايي خوشه بندي ميشوند.
تارک فهمي گفت: نانولولههاي کربني شباهت زيادي به يک ريزمحيط غده لنفاوي دارند که داراي يک هندسه پيچ در پيچ است. به نظر ميآيد که دستههاي نانولولهاي ميتوانند به مانند اين فيزيولوژي رفتار کنند و پادژنهاي بيشتري جذب کرده و پاسخ ايمني- شناختي قويتر ايجاد کنند.
فهمي گفت که روشهاي فعلي ايمندرماني انتخابي جهت توليد تعداد کافي از سلولهاي T به چندين هفته وقت نياز دارد ولي آزمايشها نشان ميدهد که نانولولهها ميتوانند همان تعداد را در يک سوم زمان توليد کنند.
نتايج اين بررسي در مجله Langmuir به چاپ رسيده است. |