محققان دانشگاه صنعتي جنديشاپور به روشي ساده و ارزانقيمت، براي سنتز نانومواد اکسيدهاي فلزي با استفاده از مواد طبيعي و ضايعات کشاورزي و غذايي دست پيدا نمودند.
آقاي شهرام برزگر، دکتري شيمي آلي از جملهي اين محققان است. وي در گفتگويي اعلام كرد : «در اين پژوهش از کيتوسان (كه يك مادهي طبيعي است) به عنوان مادهي اوليهي قابل دسترس و همچنين از روش حرارتي (روش سنتز سبز) به عنوان سادهترين روش سنتز براي توليد نانوذرات اكسيد روي استفاده شدهاست».
دکتر برزگر در ادامه افزود: «صنايع لاستيکسازي، بتون، بهداشتي، دخانيات، غذايي، الکترونيک و زيستحسگرها از صنايع مهمي هستند که با اين پژوهش تحول بزرگي را تجربه ميکنند».
پليساکاريد کيتوسان منشاء زيستي دارد و از پوست خرچنگ بهدست ميآيد. اين پليساکاريد به دليل حضور گروههاي عاملي قابليت جذب يونهاي فلزي را دارد. محققان در اين پژوهش با انجام واكنشهاي شيميايي و اصلاح ساختار کيتوسان، هيدروژلي را تهيه نموده و آن را در آون خشک و سپس پودر كردهاند. ميزان تورم و سرعت تورم هيدروژل را در محلول کلريد روي اندازه گرفتهاند.
در نهايت، براي تهيهي نانوذرات اکسيد روي، مقداري هيدروژل را در محلول حاوي کلريد روي ريخته و در مدت زمان معيني بهمزده و سپس هيدروژل حاوي يون فلزي روي را فريز و خشك كرده و سپس تيمار حرارتي دادهاند و بدينگونه نانوذرات اكسيد روي بهدست آمدهاست.
براي تعيين اندازه ذرات از دستگاههاي
XRD و TEM استفاده شده و مشخص گرديده است که اندازه ذرات بهدست آمده کوچکتر از nm50 هستند.
با اين تحقيق، امکانسنجي استفاده از پليساکاريد کيتوسان بهعنوان نانوراکتور در سنتز نانوذرات اکسيد روي بررسي شده و نانوذراتي کوچکتر از 50 نانومتر با روش حرارتي توليد گرديدهاست. روش به کار رفته نسبت به روشهاي موجود، روشي آسان بوده که در آن از مواد اوليهي ساده و در دسترس استفاده شدهاست.
دکتر علي پورجوادي، مهندس پدرام جاجرمي از همکاران اين پژوهش بودند که جزئيات کار پژوهشي آنها در مجلهي Journal ofAppliedPolymer Science(جلد 117، صفحات 1040- 1035، سال 2010) منتشر شدهاست.
